Samen in verwondering...De beleving

Ruiken, proeven, voelen, aanvoelen, wrijven, tikken, schoppen, kloppen, geeuwen, brabbelen, fazelen, roepen...

Dat is de ervarings-, belevings- en uitingswereld van onze kinderen met een meervoudige handicap.

Elke dag stellen we ons de vraag hoe we op een respectvolle manier deze kinderen kunnen bereiken en wat we hen kunnen aanbieden.

Wat spreekt hen aan? meisje ligt op de grond, voelt het gras

Wel...

Ruiken, proeven, voelen, aanvoelen, wrijven, tikken, schoppen, kloppen, geeuwen, brabbelen, fazelen, roepen...

Zo beleven zij de wereld.

Daar gaat ons project over... Met de meest elementaire dingen, op het niveau van het kind, samen de wereld beleven. We gebruiken hun leefwereld en stoppen er een ervaring van de onze bij. Zo trachten we hun wereld te verruimen en krijgen wij meer zicht op hun wereld.

Om dit te doen leek het ons nuttig iets te zoeken dat steeds terugkeerde, zodat we de veranderende reactie beter konden observeren.

Wij kozen voor natuurlijke materialen... stokken, blaadjes, twijgjes, noten...alles wat je in het bos vindt.

We hebben de natuur en de seizoenen beleefd... gewenteld in de bladeren, de sneeuw voorzichtig ontdekt, het groene gras en bloesems geroken... ons gekoesterd in de zon...

Een eerste stapje is het kennen van het materiaal.

met blote voeten in de aardeMaar om te verkennen is het ook nodig dat ze hun eigen lichaam leren kennen. Voelen waar hun armen, handen, benen en voeten zijn. Er ontstaat een wisselwerking. Met het materiaal bekloppen en bewrijven we hun lichaam. De kinderen voelen en beleven, leren kennen en herkennen om dan uiteindelijk (na lange tijd dikwijls) zelf ook te voelen.

Ze laten toe dat een begeleider hen begeleidt in het verkennen. Ze hebben aandacht voor wat er gebeurt. Ze speuren en luisteren naar hun lichaam.

Soms heel intens, soms maar een moment, een fractie.

We hebben stokken gevoeld, en besnoven. Met twijgjes getikt maar ook samen gebroken. Kerven in een stok gezaagd...Met stukjes hout gerammeld en bezabberd...

Doordat we steeds met dezelfde materialen gewerkt hebben, konden we ook reacties beter interpreteren. Gewoon opmerken is al voldoende. Zonder spanning deze activiteiten kunnen doen, maakt dat de kinderen zich meer kunnen openstellen en beter kunnen ontvangen... Soms sluiten ze zich dan ook sneller af, maar dan weten we dat we te snel, te hevig gegaan zijn. Of misschien net niet. We respecteren de reactie en proberen een fijnere afstelling, afstemming...

in interactie

Want dat is de eerste voorwaarde...

Tot afstemming kunnen komen... Wij met het kind, het kind met ons... Het kind met de ruimte, de mat waar hij op ligt, de zitschaal waar hij in zit of de staplank waar hij op staat... Voelen, beleven, verwerken...

Dat neemt tijd in beslag...

Wij stellen ons ook in op onze houding, de kromming van de rug, het gebogen been, de handen die eventueel willen omvatten en contact starten...

Eens aanraking met het lichaam of met het voorwerp proberen we te volgen. Het kind speurt naar de verandering. Het probeert de verandering te beleven. Wij speuren naar hoe het kind dit beleeft, welke kanalen gebruikt het? Hoe maken we het intenser, moet het intenser? Hoe maken we het langer? Of is het net genoeg?

samen beleven

Samen beleven we... Soms ondergaat het kind maar is de beleving, het toelaten een gevoel van samen bezig zijn. Soms kunnen armen, handen, voeten of benen begeleiden om te beleven. We handelen samen...

 

 

Dit alles neemt ongelooflijk veel tijd in beslag. Maar als we hen die tijd niet geven ontnemen we hen kansen om te ervaren, te ontwikkelen... En wij missen de kans, het moment om samen in verwondering te staan over wat er rond ons gebeurt...

Het is het wachten dat het mooier maakt...

 

Het afgelopen jaar zijn we vooral bezig geweest met het herkennen en het voelen... Misschien opent dit de weg om nu over te schakelen naar het handelen?

Het bewustzijn moet echter wel blijven dat elke verandering, elk nieuw materiaal, elke nieuwe handeling een nieuwe wereld is voor het kind waar het tijd moet krijgen om zelf op ontdekking te gaan.

Aan ons om de juiste snelheid te kiezen, genoeg herkenningspunten in te schakelen, maar ook verandering zodat zowel de kinderen als de begeleiders verwonderd kunnen blijven zijn...

 

Voor meer informatie over dit belevingsproject:

Therapeutisch kinderdagverblijf MPI Het Veer

Kazernestraat 35A 9100 Sint-Niklaas

03/778.02.54

ortho.kdv@hetveer.be